KIm

Kim van de Vegetas
*19-8-2007 +8-10-2007

Het verhaal van onze Kimmetje is eigenlijk niet zo'n heel leuk verhaal,
maar ik vertel het toch.
Dat verdiend ze namelijk.
Kim heeft nl
congenitale hyperextensie.
Hierover vertel ik straks meer.

Iedereen heeft wel eens een dier dat anders is en een uitstraling heeft waardoor je zegt :
die is echt zo lief, leuk en bijzonder : daar gaan we voor.
Kim is voor ons zo'n diertje.

Kim heeft haar naam van de dierenarts-assistente Kim die bij haar geboorte heeft geholpen!

Geboren met een keizersnee op 19 aug 2007 zijn zij en haar broer Boy
in 1e instantie opgevangen door pleegmoeder poes Dolce.
Zij had pas een kitten verloren en had nog wel liefde en melk voor dit nieuwe duo.
Toen moeder Gabbana weer goed bij positieven was, nam die haar kittens weer terug.
De 1e 2 weken was er geen vuiltje aan de lucht: de kittens dronken goed en groeiden goed.
Gewoon een leuk nestje dus.
Maar met 2 weken wist ik eigenlijk al : er klopte iets niet.
De stand van haar achterpootjes, was niet de goede stand van gewone pootjes!



In deze ongemakkelijke houding was Kim net een worstje, en ze kon zich nu alleen aan haar voorpootjes vooruit trekken, maar dat deed ze dan ook met groot enthousiasme. Het grote nadeel was dat Boy wel goed groeide en haar makkelijk wegduwde bij Gabbana en bijbehorende melk. Dus bijvoeden was geboden: 6-8 x per dag , ook 's nachts. Maar dan heb je nog zoiets van:"dit gaat goed komen", toch? Dit is 2 dagen zo blijven zitten en een wonder geschiedde: toen we het na 2 dagen eraf haalde kon ze lopen! Welliswaar heel voorzichtig , maar knietjes en enkeltjes, spronggewrichtjes bewogen zoals het hoorde en voor Kim ging de wereld open. Dit was leuk en was ook PRECIES wat ze wilde! Vooruitkomen en dingen zien en meemaken! Spelen als een kitten!

Helaas gaven haar spieren het na twee dagen op, die begonnen tegen te werken, en trokken de gewrichten de verkeerde kant op en de knietjes en voetjes dreigden volledig te verstijven en ze viel weer terug in haar "zwabberend" looppatroon. De volgende maatregelen werden spalkjes. De diagnose werd bijgesteld : hyperflexie en de behandeling aangepast.

3-10-2007
We zijn inmiddels 4 weken verder, Kim en Boy zijn nu 6 weken
en het verschil is tergend duidelijk:
Boyke is een levendig druk mannetje van ong 600 gram,
springt, klimt en kruipt overal in, op en onder.
Gewoon wat je kunt verwachten van een kitten van 5 a 6 weken.


Kim met moeder Gabbana	Broer Boy

Kimmetje is nu een heel aanhankelijk meisje vol levenslust van 400 gram.
Haar aandoening uit zich door een zwakke achterhand en zwakke knietjes en enkels.
De gewrichten krijgen contracturen en groeien verkeerd vast en de beentjes "zwalken"alle kanten op.
Elastieke pootjes, die alleen met spalkjes in de goede houding blijven.
Zonder haar spalkjes kan ze niet echt veel,
maar ze probeert het wel en dat is Kim : een doorzetster!
En daarom verdiend ze ook dat we haar die kans geven die ze zo graag wil.
Het moment dat we hadden moeten zeggen ; tot hier en nu stoppen we, is al voorbij .
Piet en ik hebben besloten dat we proberen Kim een fijn leventje te bieden,
en gewoon maar goed aankijken hoe ze zich gaat ontwikkelen.
Een verder pluspuntje is dat ze geleerd heeft zelf de bak te gebruiken!
Knap he?
Ik moet er wel bij vermelden dat we voor haar een extra lage kattenbak hebben .
verder eet ze nu ook al kittenpate, maar blijft gillen tot ze ook nog een flesje of 2 melk krijgt
om het mee weg te spoelen.
Ook scheelt het dat ik een een revalidatie centrum werk
en daar veel kennis kan vergaren, bv om spalkjes zelf te maken.
Op gladde vloeren kan ze nog niet goed uit de voeten ; maar gaat dan "zittend"verder.
Krabpalen kan ze niet in : maar ze probeert het toch!
En nieuwsgierig dat ze is !
De verdere behandeling zal dan ook gericht zijn op het verder versterken
van de spieren en gewrichten.
Het lijkt wel of "Moeder Natuur" besloten heeft dit meisje "klein"te laten blijven,
zodat ze haar lijfje zo lang mogelijk zelf kan dragen!


Kim met een spalkje om

Wel stellen we natuurlijk ons regelmatig de vraag wat er nu echt aan de hand is
en hoe dit heeft kunnen gebeuren.
We hebben nu ook een definitieve diagnose!
De omschrijving van de aandoening van Kim is:
congenitale hyperextensie (overstrekking)
van de knie en tarsus (enkelgewricht),
bilateraal (d.w.z. beide achterpoten).
Haar achterpoten strekken door ,
ze kan ze niet gebruiken als andere kittens,
haar benen willen niet gebogen, de spieren houden het strak gespannen.
Ze loopt nu dus met stijve achterpoten .
De oorzaak en het mechanisme van het ontstaan van dit syndroom is nog niet bekend.
Er is blijkbaar wel een artikel gepubliceerd waarbij deze aandoening
thv alleen de enkel (dus niet de knieën) beschreven is bij 3 kittens.
Dan is de prognose beter ,
omdat je met spalkjes veel meer kunt
als alleen de tarus/enkel erbij betrokken / aangedaan is.
Diverse dierenartsen zeggen hetzelfde:
Heel slechte prognose en het is een erg vervelend toeval,
maar deze combinatie (moeder / vader) zullen we niet meer maken.
en dat maakt haar natuurlijk ook Uniek!


Ook onze andere katten in de "Cattery-Familie" accepteren haar volledig, en beschouwen haar niet als zielig, wat natuurlijk wel eens lastig kan zijn.	Maar ze betrekken haar volop bij hun spel, vooral de jongere garde ( Boyke, Popke en Cootje). Ze wordt niet helemaal ontzien, af en toe moet je haar dan ook redden uit benarde situaties.
Spelende Kim met 5 weken, wat een koppie he? Popke (rechts) is hier 3,5 maanden.

1 oktober 2007
Weer op controle geweest bij de dierenarts en die geeft toe :
de prognose is slecht.
Weer een B12 injectie gehad.
Kim zal niet oud worden en het moge al een wonder heten dat ze uberhaupt loopt.
De regelmatige oefeningen en kleine uitdagingen geven haar toch de kracht die ze nodig heeft
en we beloven onszelf er geen poppenkast van te maken,
maar te stoppen als Kim's lijfje dat aangeeft!
(SHIT)