Legende van de heilige Birmaan

De legende van de "Heilige Birmaan"
This is the legend of the "Sacred Birman"

In het verre verleden woonden er in Tibet groepen
Kittah priesters,
die de god Song-Hyo en de godin Tsun Kyan-Kse aanbaden.
Hiervoor hadden ze prachtige tempels met
bladgoud bedekt
en omringd door hoge muren.
Deze hoge muren dienden tevens
ter bescherming van de
in elke tempel aanwezige honderd witte katten.
Deze witte katten speelden een belangrijke rol in
de godsdienst van de Kittah's:
de priesters die zo puur waren dat hun ziel op aarde
niet kon worden gemist,
ze lieten na hun dood hun ziel overgaan
in zo'n witte kat.
In een tempel die gebouwd was op de berg Lugh woonde een priester die Mun-Ha heette.
Mun-Ha wijdde al zijn gedachten aan
de dienst van
de godin Tsun Kyan-Kse,
de heerseres van de zielsverhuizing.
De godin had stralende saffierblauwe ogen,
de witte kater Sinh zat altijd aan de zijde van Mun-Ha.
Op een kwade nacht werd de tempel overvallen en
Mun-Ha werd vermoord terwijl hij in aanbidding
voor het beeld van de godin geknield zat.
Tot op het laatste moment keek hij in de
saffieren ogen van de godin en
toen gebeurde het wonder van de zielsverhuizing:
Sinh sprong op het hoofd van zijn in elkaar gezakte
meester en keek strak in de ogen van de godin.
Op dat moment veranderde de oogkleur van
Sinh in een even stralend blauw
als dat van de godin,
zijn witte vacht werd donker aan de poten,
staart en oren en hij kreeg een donker masker.
Zijn vacht kreeg een goudkleurige gloed..
Slechts daar waar zijn poten het hoofd
van zijn meester
raakten bleef de vacht zuiver wit.
De Kittah's slaagden erin de zware bronzen toegangsdeur van de tempel te sluiten,
zodat de tempel verder onheil werd bespaard.
Zeven dagen lang bleef Sinh in de ogen van de godin kijken en at of dronk niet.
Na zeven dagen overleed Sinh en
nam hij de ziel van Mun-Ha mee naar
Tsun Kyan-Kse.
Op dat moment kregen alle katten in de tempel
dezelfde bijzondere kleur-aftekening van Sinh.

In ancient times,
the Sacred Birman was the one guarding
the temples of Birma.
In those days these cats were all white.

In the temple of Lao-Tsun there was a golden goddess with blue eyes,
Tsuan-Kyan-Kse,
who was worshipped,
and the priests lived there with
their sacred cats.

One day the temple was attacked by raiders, and they killed the head priest
while he was meditating
in front of the goddess.
The pure and white cat Sinh,
was lying by the priests side.
Sinh put his paws on his dead master's body,
defying the enemies and their actions.
Doing this,
his fur changed color into a golden shade,
like the goddess,
while his paws remained white
as a symbol of purity.
His legs, face, ears and tail
became earth coloured
and his yellow eyes turned
sapphire blue.
Sinh remained in front of the goddess
for 7 days, rejecting all food.
Then he died
and brought his old priest's soul
into paradise.

The hundreds of cats that lived there
walked slowly into the main hall.
By now they were no longer white,
but had the same color
as Sinh had gotten.

So says the legend of the Sacred Birman.
Tot zover de legende .
Feit is dat de 1e Birmaaan in 1926 op de kattenshow in Parijs te zien was.
Sindsdien is de Heilige Birmaan in opmars!

home